Leon Szubert
Rzeźbiarz
- Urodzony
- 5 czerwca 1829, Oświęcim
- Zmarł
- 18 września 1859, Oświęcim
- Zawód
- rzeźbiarz
Leon Antoni Szubert, polski rzeźbiarz, urodził się 5 czerwca 1829 roku w Oświęcimiu, w Domu Ślebarskich. Był synem Antoniego i Barbary z Kosińskich oraz bratem malarza i fotografa Awita Szuberta. W latach 1847-1850 studiował w krakowskiej Szkole Rysunku i Malarstwa, gdzie uczył się rzeźby u Henryka Kossowskiego i Karola Ceptowskiego, a rysunku u Wojciecha Stattlera. Następnie kształcił się w Wiedniu i w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium.
Wśród jego prac z okresu monachijskiego znalazły się między innymi grupa „Chrystus wśród dzieci” oraz posąg „Chrystus”. Od 1855 roku mieszkał w Rzymie, gdzie pracował nad rzeźbami, w tym „Przekleństwem śpiewaka” i „Konkordatem”. W latach 1856-1857 tworzył grupę „Ukoronowanie Chrystusa”; praca nad nią nadwerężyła jego zdrowie. Z powodu choroby opuścił Rzym i wrócił do Oświęcimia, gdzie zmarł 18 września 1859 roku. Mieszkańcy miasta ufundowali płaskorzeźbę z jego popiersiem, umieszczoną w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
Na podstawie artykułu „Leon Szubert” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
