Awit Szubert
Fotograf, malarz
- Urodzony
- 3 lipca 1837, Oświęcim
- Zmarł
- 27 maja 1919, Szczawnica
- Zawody
- fotograf, malarz
Awit Szubert (3 lipca 1837 - 27 maja 1919) był polskim fotografem i malarzem. Urodził się w Oświęcimiu, gdzie po powrocie z Wiednia i udziale w powstaniu styczniowym otworzył w 1864 roku własne studio fotograficzne. W 1867 roku przeniósł zakład do Krakowa, a jego atelier miało także filię w Szczawnicy, gdzie Szubert bywał i leczył się. Zmarł w Szczawnicy.
Zajmował się przede wszystkim fotografią portretową, uwieczniając między innymi osoby ze świata kultury i polityki oraz aktorów w kostiumach teatralnych. Wykonywał także zdjęcia wykorzystywane w nauce, dokumentował wykopaliska archeologiczne i fotografował dzieła sztuki. Od 1865 roku utrwalał widoki Pienin, a od początku lat 70. XIX wieku fotografował Tatry. Towarzystwo Tatrzańskie zamawiało u niego albumy i serie widoków górskich. W 1892 roku jako pierwszy fotograf utrwalił wnętrza kopalni soli w Wieliczce. Malarstwa uczył się w Krakowie i Rzymie, a fotografii w Wiedniu. Pod koniec życia zainteresował się autochromami.
Na podstawie artykułu „Awit Szubert” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
